Właśnie ze Sławkiem zakończyliśmy kilkunastodniowy...

Właśnie ze Sławkiem zakończyliśmy kilkunastodniowy pobyt na lądzie. Mieliśmy chwile na odpoczynek od nurkowania, morza u jachtu. Będąc na ladzie spędziliśmy czas bardzo aktywnie. Odwiedziliśmy sześć krajów, przejechaliśmy: 2500 kilometrów autem 4x4, 1500 kilometrów busami, 300 kilometrów motorem, 100 kilometrów promem, pieszo nie wiadomo ... ile.

Na początek pojechaliśmy jeszcze wspólnie z cała załoga Starego do starej stolicy Gwatemali - Antigua, gdzie jeden dzień poświęciliśmy wchodząc na czyny wulkan Pacaya, można tam oglądać wydobywająca sie z wulkanu lawę. Dalej pojechaliśmy już sami, pożyczając auto terenowe. Pojechaliśmy przez Gwatemala City do Rio Dulce, dużego jeziora przechodzącego w dużą rzekę/kanion spływający do Morza Karaibskiego. Wynajmując łódkę spłynęliśmy do Livingston i weszliśmy do jaskini z gorącymi źródłami. Nie tracąc czasu, nocą przejechaliśmy do znanego miasta Majów - Tical. Będąc blisko granicy z Belize nie długo zastanawialiśmy sie by tam pojechać. Musieliśmy jedynie pokonać problem przejazdu przez granicę pożyczonym autem ( nie mieliśmy pozwolenia od wypożyczalni na opuszczanie Gwatemali ) Polak jednak potrafi, po dokonaniu formalności jak by auto było nasze, wjechaliśmy do Belize, udając sie do kolejnego miasta Majów Xunatunich oraz do Caracol Natural Monument dużego rejonu krasowego obrywającego sie 300 metrowymi wodospadami. Weszliśmy tam do jaskini Rio Frio gigantycznej podziemnej rzeki.

Nocą nie tracąc czasu wróciliśmy do Flores w Gwatemali. Po mimo ambitnego planu na cały dzień utknęliśmy na kilak godzin w Sayaxche aż zespawają cieknący prom transportujący auta przez rzekę. Tego dnia przejechaliśmy przez miasto Coban odwiedzając po drodze jaskinie Cueva de Chicoy i juz późną nocna pod eskorta dość pokaźnie uzbrojonej policji dojechaliśmy do Lago de Aticlan, jeziora otoczonego wulkanami. Dowiadując sie ze w Gwatemali nocą nikt nie jeździ bo jest bardzo niebezpiecznie ... cokolwiek to znaczy. Niestety z braku czasu nie udało sie ze Sławkiem polatać nad jeziorem na paralotni musieliśmy wrócić do Antiguy oddać auto. W szybkim tempie przejechaliśmy Salwador odwiedzając tylko stolicę i przez Honduras przeskoczyliśmy do Nikaragui. Tu postanowiliśmy spędzić więcej czasu.

Stolice Managula opuściliśmy dość szybko śpiąc jak się później okazało w najbardziej niebezpiecznym miejscu w całej Nikaragui. Stare miasto Granada okazało sie bardziej przyjazne i bezpieczne. Tu postanowiliśmy ponownie podjąć próbę latania na paralotni która cały czas wieźliśmy ze sobą. Weszliśmy na kolejny wulkan Mombacho i niestety ponownie nie polataliśmy. Tym razem zbyt duży wiatr uniemożliwił nam start z wulkanu. Działając w szybkim tempie postanowiliśmy pożyczyć motory cross z pomysłem "Nikaragua na motorach" z Granady promem przedostaliśmy sie na wyspę Ometepe ( dwa wulkany wyrastające prosto z jeziora Nikaragua)

Ten kraj i wyspa okazała sie rajem dla motorów cross. Długie piaszczyste plaże i kręte ścieżki w dżungli dawały dużo radości z jazdy. Z wyspy próbowaliśmy promem popłynąć do San Carlos by spłynąć rzeka San Juan na Karaiby niestety sztorm na jeziorze uniemożliwił wypłynięcie dość rozklekotanego promu a następny był za trzy dni. Oddaliśmy motory i autobusem przemieściliśmy sie do San Jose, stolicy Costa Rica, spędziliśmy noc a następnego dnia pojechaliśmy do Golfito gdzie czekała na nas już załoga Starego. Teraz juz w komplecie przed nami droga do Panamy i kolejne nurkowania na Pacyfiku.

Maciek Tomaszek, 2007-02-24 (oprac. autor)

Uwaga! Relacja objęta jest prawami autorskimi. Nie można wykorzystywać jej treści bez zgody autora.