Cieśnina Beringa - pomost między kontynentami

18.09.2006 - jesteśmy kilkadziesiąt mil przed Cieśniną Beringa, wieje słaby wiatr i jest spora martwa fala. Wyruszyliśmy wczoraj wieczorem z kotwicowiska przy Point Hope i tym razem dobrze przygotowani i sklarowani płyniemy bez strachu. Ostatni sztorm trochę nam dał popalić. Założyliśmy nowe sterociągi, udało się też naprawić wyrwany siłownik autopilota.

Żegluga po osłoniętych akwenach, a ostatnio w lodach, trochę nas rozleniwiła i sztorm szybko wypunktował nam wszystkie niedociągnięcia. W tej chwili mamy na pokładzie przygotowany zestaw żagli na ciężką pogodę, zrobiliśmy rewolucję na jachcie i w tej chwili mamy prawie wzorowy klar! Stary gotowy na przejście Cieśniny Beringa.

19.09.2006 - ósma rano, przed chwilę rzuciliśmy kotwicę przy Wyspie Kruzenszterna (Mały Diomid). Mroczna atmosfera - stoimy około 50 metrów od brzegu, u wylotu żlebu skalnego, wyspa wysoka na ok. 200 metrów, może nawet więcej, ale wyżej tonie we mgle. Krajobraz tatrzański - postrzępione turnie, piargi, rumowiska skalne, wiszące głazy, obok nas do wody spływa wodospad.

Na morzu od wczoraj wieje nam wiatr ok. 5B i jedziemy na południe z nieprzyjemną baksztagową falą, dodatkowo mgła i słaba widoczność, oraz w dalszym ciągu brak kompasu sprawiają, że ciężko się steruje - brak punktów odniesienia.

Cieśnina Beringa - to niezwykłe miejsce, kiedyś najprawdopodobniej stanowiła naturalny pomost między Azją a Ameryką. Głębokość w cieśninie nie przekracza 50 metrów. Antropologowie twierdzą, że właśnie tędy człowiek dotarł z kontynentu Eurazji do Ameryki. W zimie, kiedy cieśnina zamarza, do dzisiaj można suchą stopą przejść z Alaski do Rosji.

Wyspy Diomedesa są położone w samym sercu cieśniny. Mały i Wielki Diomid rozdziela linia zmiany daty - cieśnina między wyspami ma tylko 2 mile szerokości, a w czasie - 24 godziny. My teraz stoimy po stronie amerykańskiej (wschodniej), a na widocznej z jachtu Wielkiej Diomedzie - jest juz dzień później - 20 września. Tutaj stoją też dwa mocarstwa, twarzą w twarz - Rosja i USA, w odległości 4 km od siebie.

No a tak w ogóle, co to za miejsce, żeby do Rosji trzeba było płynąć na zachód?

Za kilka godzin ruszamy w kierunku Nome, może jeszcze tylko zrobimy mały wypad za linię zmiany daty. Cieśnina Beringa - to dla nas też zwrot w czasie wyprawy - tutaj teoretycznie kończy się Przejście Północno-Zachodnie i zaczyna Pacyfik. No a my zaczynamy powoli płynąć na wschód, czyli w kierunku domu...

Dominik Bac, 2006-09-19 (oprac. Marek Teluk)

Uwaga! Relacja objęta jest prawami autorskimi. Nie można wykorzystywać jej treści bez zgody autora.